วันนี้มาอัพแทนเฮียนะค่ะ ไดอารี่หน้านี้ไม่รุ้ว่าจะเปนหน้าสุดท้ายรึป่าว
พีไม่รุว่าเฮียเค้าจะมีโอกาสกลับมาอัพอีกรึป่าวอะนะ
เลยถือโอกาสปิดได ชั่วคราวก่อนนะค่ะ แล้วเรามาช่วยกันภาวนาให้มันอย่าปิดแบบ
ถาวรเลยเนอะ พียังอยากให้เฮียมาอัพไดนะ ไม่ใช่เปนพีที่มาอัพอะ
เพราะนี่เป็นไดของเฮีย เป็นชื่อของเฮีย เฮียก้ต้องเป็นคนอัพ จิงไหม หึหึ
บางคนอาจจะยังไม่รุอะนะ แต่ตอนนี้เฮียทรุดอีกแล้ว
เฮียโดนรถชนเมื่อหลายอาทิตย์ แล้วเฮียก้หลับไปเปนอาทิต แล้วก้ตื่นขึ้นมา
แต่ตอนนี้เฮียทรุดอีกแล้วอะ แผลมันเกิดติดเชื้อขึ้นมา พีไม่เข้าใจนะ
หมอรักษากันยังไงอะ เฮียแข็งแรงจะตาย เฮียเป็นนักกีฬา น่าจะอาการดีขึ้นไม่ใช่เหรอ
พีไม่ได้จะแช่งเฮียหรอกนะ แต่ถ้าเราคิดในทางที่ดีเสมอ เราอาจจะผิดหวังก้ได้นี่
ใครจะไปรุ ตอนนี้ พีขอบคุนเจ้ทุกๆคน นะ ขอบคุนเจ้ แอน เจ้อ้อม เจ้แต้ว เจ้มิ้น และอีกหลายๆคน
รวมทั้งเพื่อนๆ น้องๆ ที่น่ารักด้วยนะ ขอบคุน ภัส พลอย เซนต์ แพร และอีกหลายๆคน
ที่คอยให้กำลังใจเฮียมาตลอด พีขอขอบคุนแทนเฮียนะ ถ้าเฮียรุ คงจะดีใจมากๆเลยละ
อยากให้เฮียได้มาอ่านไดอารี่หน้านี้เร็วๆจังเลย ถ้าพีได้ไปเกาหลีตอนผิดเทอมนี้
พีจะปริ้นไดหน้านี้ ไปอ่านให้เฮียทุกวัน แม้ว่าเฮียจะเบื่อก้ตาม พีก้จะอ่าน
แต่พีเชื่อนะว่าเฮียจะไม่เบื่ออะ ^O^ มีคนให้กำลังใจมากมายเงี้ย
มันดีไม่ใช่เหรอ ทุกคนรอเฮียกลับมานะ รอเฮียที่ร่าเริง ที่แข็งแรง เป็นที่ปรึกษาให้กับน้องคนนี้
ได้เสมอ พีจะรอเฮียนะ อย่าให้รอนานละ ความอดทนมันก้มีขีดจำกัดเหมือนกัน
จิงไหม?? เขียนไปเขียนมาจะร้องไห้อีกแล้ว เฮ้อออ~~ เฮียจะบอกเสมอให้พีเข้มแข็ง
ใช่ป้ะ พีว่าพีก้เข้มแข็งและนะแต่ทำไม น้ำตาต้องไหลด้วยละ เวลานึกถึงเฮียอะ
หึหึหึ พอและ เขียนไปมากก่านี้มันก้คงไม่ได้ช่วยให้เฮียฟื้นขึ้นมาหรอก
ปล.ข้าวผัดญี่ปุ่นที่เฮียอยากกินอะ พียังไม่ลืมสูตรมันน้ะ ใส่ไข่ด้วยชั่ยไหม หุหุ
มะนาวโซดาร้านลุง แม้ว่าจะปิดไปแล้วแต่พีถามสูตรมาให้แล้วนะเฮีย พีชงได้เหมือนของลุงเลยละ
เฮียแบงค์ฝากบอกว่าเฮียเค้ายังคิดถึง เฮียเสมอนะ ไม่เคยโกดเฮียเลย และเฮียก้เปนเพื่อนที่ดีที่สุดของเค้านะ
รีบกลับมาอ่านด้วยตัวของเฮียเองนะ
กลับมาอ่านด้วยตาตัวเอง เข้าใจมั้ย
ฝากคนเม้นช่วยให้กำลังใจเฮียให้ฟื้นมาอีกทีเถอะนะค่ะ
